Chłoniak Hodgkina

Chłoniak Hodgkina (lub choroba Hodgkina, limfogranulomatoza, angielska choroba Hodgkina) jest złośliwym nowotworem układu limfatycznego. Choroba została nazwana na cześć angielskiego lekarza Thomasa Hodgkina (1798–1866), który opisał ją w 1832 r. Po raz pierwszy.

Częstość występowania chłoniaka Hodgkina rocznie wynosi od dwóch do czterech chorób na 100 000 osób, a stosunek mężczyzn do kobiet wynosi 3: 2. Choroba Hodgkina dotyka głównie ludzi w młodym lub średnim wieku dorosłym. W krajach uprzemysłowionych istnieją dwa szczyty chorób pod względem rozkładu wieku, większy w trzeciej i nieco mniejszy w siódmej dekadzie życia.

Objawy

Choroba charakteryzuje się bezbolesnym obrzękiem węzłów chłonnych, który pacjenci zwykle zauważają przypadkowo. Węzły chłonne są najczęściej dotknięte w okolicy szyi, a także w okolicy pod pachami, w okolicy brzucha i pachwiny. Pacjenci zgłaszają zmęczenie, utratę wydajności lub swędzenie. Jeśli wystąpi gorączka i nocne poty, nazywa się je objawami B. Powiększenie wątroby i / lub śledziony może być objawem choroby.

Charakterystyczną diagnozą histologiczną chłoniaka Hodgkina są jednojądrzaste komórki Hodgkina i wielojądrowe gigantyczne komórki Sternberga Reeda, często nazywane komórkami Hodgkina Reeda Sternberga (komórki HRS). Pochodzą one z limfocytów B (białych krwinek) z centrów zarodkowych węzłów chłonnych. Są to rzeczywiście złośliwie rosnące komórki chłoniaka Hodgkina i namnażają się z komórek (monoklonalnych). Typowy dla komórek Reeda Sternberga jest rozmiar komórki ponad 20 mikronów z kilkoma jasnymi jądrami.

Obraz krwi często pokazuje limfocytopenię. Blutkörperchensenkung jest znacznie zwiększony. Diagnostycznie decydujące jest badanie tkanki dotkniętego węzła chłonnego. Dalsze badania przeprowadza się za pomocą ultradźwięków, prześwietlenia klatki piersiowej, tomogramu komputerowego, nakłucia szpiku kostnego. Perspektywy leczenia są dobre do bardzo dobrych, szczególnie u dzieci.